EU-burgers hebben het recht op gelijke behandeling, op grond van Richtlijn 2004/38 (alsof ze Nederlanders zijn), maar alleen als ze hier een verblijfsrecht hebben. Ook EU-burgers die nooit hebben gewerkt maar wel voldoende bestaansmiddelen (bijstandsnorm) hebben, hebben een verblijfsrecht. Dit betekent dat (dreigend) dakloze EU-burgers recht op opvang kunnen hebben als zij langer dan drie maanden in Nederland zijn (vrije termijn).
Als EU-burgers hebben gewerkt en ziek of werkloos zijn, is het vaak lastig om het verblijfsrecht te bewijzen. Documenten zoals inschrijving bij de gemeente, verblijfskaart of arbeidsovereenkomst geven niet de doorslag, maar zijn wel handig.
Voorwaarden
- Alleen vreemdelingen die rechtmatig in Nederland verblijven hebben recht op maatschappelijke opvang.
- In de eerste drie maanden van hun verblijf in Nederland hebben zij géén recht op opvang.
- Uitzondering: als er risico’s zijn voor de veiligheid van de persoon door huiselijk geweld, dan kan opvang wél direct worden geboden, ook binnen de eerste drie maanden.
- Voor EU‑burgers kun je de Checklist gelijke behandeling EU-burgers | Arbeidsmigratie in goede banen gebruiken om te beoordelen of iemand recht heeft op gelijke behandeling, bijvoorbeeld op het gebied van ondersteuning of voorzieningen.
- De beoordeling via deze checklist is niet beslissend. Alleen de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) kan een bindend oordeel geven over het verblijfsrecht van een EU‑burger of andere vreemdeling. (Ondersteunende beleidsregel, geen bindende status)
Meer informatie
- Stichting Barka zet zich in voor kwetsbare EU-burgers die dakloos zijn of het risico lopen om dakloos te worden. Zij geven informatie, ondersteunen bij het vinden van werk en terugkeer naar het land van herkomst. www.barkanl.org
- Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voorziet met de website WorkinNL informatievoorziening.